Πάθος = Λάθος;

Αν τυφλώνει, λέει! Δεν βλέπεις μπροστά σου ούτε τη λάθος επιλογή σου, ούτε ότι υποπίπτεις σε μικρότητες, ούτε ότι αυτό που ζεις μάλλον δεν αξίζει και τόσο. Η σεξουαλική χημεία αρκεί για ν' ανατινάξει δύο ανθρώπους. Γινόμαστε έρμαια των κορμιών μας και παράλληλα νομίζουμε πως βλέπουμε καθαρά. Ε, λοιπόν, δεν βλέπουμε την τύφλα μας!


Το πάθος είναι απόλυτα κουραστικό και εξοντωτικό. Ζεις σε μία συνεχή παραζάλη, η οποία δεν σου επιτρέπει να βγεις από αυτή, όντας υπνωτισμένος με μάτια ορθάνοιχτα. Η κατάληξη είναι μοιραία, ως γνωστόν, και συνήθως σου παίρνει καιρό για να συνέλθεις από τη συντριβή. Είσαι «καμένος» και χιλιοταλαιπωρημένος κακομοίρης.

Οι ποιητές σε ωθούν στο ν' αναζητάς το πάθος, διότι αλλιώς η ζωή είναι μίζερη. Τα ωραιότερα ποιήματα και μυθιστορήματα έχουν άσχημο τέλος, με τους εραστές είτε να χωρίζουν, είτε να πεθαίνουν. Εμείς παραδειγματιζόμαστε ως προς το μισό σκέλος. Παραλείπουμε το τέλος που θα είναι οδυνηρό και επιλέγουμε μόνο το πρώτο μέρος της ιστορίας και της χαζοχαρούμενης ευτυχίας.

Αν αξίζει ή όχι να ζούμε με πάθος, είναι κάτι στο οποίο ο καθένας δίνει απάντηση ανάλογα με το τι του λείπει. Κι επειδή το ανακαλύπτεις στα γεράματα, δεν σε παίρνει ν' αλλάξεις γνώμη, μα ούτε και σύντροφο.